Ustawa wdrożeniowa w art. 39 posługuje się pojęciem partnera oraz partnera wiodącego, jak również podmiotu inicjującego projekt partnerski. Wprowadzenie tych odrębnych określeń jest związane ze specyfiką tego typu przedsięwzięć. Przed rozpoczęciem aplikowania o dofinansowanie musi nastąpić uzgodnienie składu partnerstwa, zakresu udziału poszczególnych partnerów, a następnie podpisanie umowy o partnerstwie. Na tym etapie mamy do czynienia z podmiotem inicjującym projekt partnerski. Oczywiście ten podmiot będzie później wnioskodawcą oraz partnerem wiodącym, co wynika wprost z art. 39 ust. 12 ustawy wdrożeniowej. Wnioskodawcą może być zatem tylko partner wiodący, gdyż on jest upoważniony do złożenia wniosku o dofinansowanie, a następnie podpisania umowy o dofinansowanie w imieniu wszystkich partnerów. Art. 39 ust. 9, pkt 4 wskazuje wprost, że umowa o partnerstwie określa w szczególności partnera wiodącego uprawnionego do reprezentowania pozostałych partnerów projektu. Następnie art. 61 ust. 2 stanowi, że w przypadku projektu partnerskiego umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana z partnerem wiodącym, o którym mowa w art. 39 ust. 9, pkt 4, będącym beneficjentem odpowiedzialnym za przygotowanie i realizację projektu.
Powyższe oznacza, że o ile art. 39 ust. 11 oraz 12 posługuje się pojęciem partnera wiodącego, nie wskazując w tym miejscu, że jest to również wnioskodawca, o tyle na podstawie ww. przepisów ustawy wdrożeniowej przez partnera wiodącego należy rozmieć właśnie wnioskodawcę. W związku z tym wnioskodawcą (partnerem wiodącym) może być wyłącznie podmiot inicjujący projekt partnerski i posiadający potencjał ekonomiczny zapewniający prawidłową realizację projektu partnerskiego.
Data zadania pytania: 07.01.2026
Data udzielenia odpowiedzi: 14.01.2026